00:00
1X
Sorry, no results.
Please try another keyword
- 2 จิตตวิเวกพิจารณากาย ว่าเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา จึงเห็นได้ชัดว่า ไม่ใช่ตัวตนของเรา, เมื่อเห็นความไม่เที่ยงของกาย เกิดปัญญา ฟาดลงไปตรง “ความยึดถือ” ว่า กายไม่ใช่ของเรา ไม่มีตัวตน จึงเกิดเบื่อหน่าย ปล่อยวางกาย แม้กายทุกข์แต่ใจไม่ทุกข์ได้, ต่อไปพิจารณาด้วยสมาธิต่อ เห็น จิตก็ไม่เที่ยง เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา, จะดีจะร้ายก็มาจากจิต ที่มีกิเลส, ปัญญาฟาดลงไป เราไม่ควรยึดถือจิตว่าเป็นตัวตน ซ้ำๆจนเบื่อหน่ายคลายกำหนัด, จนจิตพ้นจากความยึดถือ ดำรงอยู่ด้วยสติ อยู่ได้ด้วยอำนาจของปัญญา นั่นคือจิตหลุดพ้นแล้ว