มีนายวาณิชผู้หนึ่งนำกองเกวียนเดินทางผ่านทะเลทรายอันแห้งแล้ง เมื่อหลงทางและน้ำดื่มหมด ผู้คนต่างสิ้นหวัง แต่นายวาณิชไม่ยอมแพ้ พยายามสำรวจจนพบกอหญ้าและสังเกตว่ามีน้ำอยู่ใต้ผืนทราย แม้ขุดพบแผ่นหินก็ยังไม่ละความเพียร จนในที่สุดสามารถเปิดทางให้น้ำพุ่งขึ้นมา ช่วยชีวิตทุกคนและนำหมู่คณะเดินทางถึงจุดหมายโดยปลอดภัย

#วัณณุปถชาดกว่าด้วยผู้ไม่เกียจคร้าน

อ่าน “อรรถกถา เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรควัณณุปถชาดก ว่าด้วยผู้ไม่เกียจคร้าน”

#ชรูทปานชาดกว่าด้วยขุดบ่อได้ทรัพย์กลับพินาศเพราะขุดเกิน

อ่าน “อรรถกถา ชรูทปานชาดกว่าด้วย ขุดบ่อได้ทรัพย์กลับพินาศเพราะขุดเกิน”

#อปัณณกชาดก ว่าด้วยการรู้ฐานะและมิใช่ฐานะ

อ่าน “อปัณณกชาดก ว่าด้วยการรู้ฐานะและมิใช่ฐานะ”

#ทุพพลกัฏฐชาดก ว่าด้วยช้างกลัวไม้แห้ง

อ่าน “ทุพพลกัฏฐชาดก ว่าด้วยช้างกลัวไม้แห้ง”

#จุลลกเศรษฐีชาดกว่าด้วยคนฉลาดตั้งตนได้

อ่าน “อรรถกถา เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรคจุลลกเศรษฐีชาดก ว่าด้วยคนฉลาดตั้งตนได้”


Timeline
[00:35] นิทานพรรณนา “ป้ายบอกทาง”
[03:56] นิทานจีน เรื่องม้าหาย
[13:39] วัณณุปถชาดก ว่าด้วยผู้ไม่เกียจคร้าน
[23:39] ชรูทปานชาดก ว่าด้วยขุดบ่อได้ทรัพย์กลับพินาศเพราะขุดเกิน
[28:54] อปัณณกชาดก ว่าด้วยการรู้ฐานะและมิใช่ฐานะ
[45:54] ทุพพลกัฏฐชาดก ว่าด้วยช้างกลัวไม้แห้ง
[58:06] จุลลกเศรษฐีชาดก ว่าด้วยคนฉลาดตั้งตนได้