เมื่อกาลนานมาแล้ว พระโพธิสัตว์เกิดเป็นพญาไก่ป่า มีบริวารหลายร้อยตัว พากันอาศัยอยู่ในป่าลึก ใกล้กันนั้นมีนางแมวตัวหนึ่งอาศัยอยู่ นางแมวป่ามันเที่ยวใช้อุบายล่อลวงจับไก่ป่ากินเป็นอาหารเกือบหมด เมื่อพญาไก่ป่าทราบว่าบริวารถูกนางแมวจับกินก็ไม่ไปใกล้บริเวณนั้น นางแมวป่าจอมมายาจึงต้องดั้นด้นมาหาพญาไก่ป่าเสียเอง มันกล่าววาจาหว่านล้อมต่างๆ เพื่อหลอกล่อให้พญาไก่ป่าเข้ามาใกล้ หากแต่พญาไก่ป่ารู้ทันเล่ห์เหลี่ยม เมื่อรู้ว่าพญาไก่ป่าไม่หลงกล ก็รีบวิ่งหนีกลับไปอย่างผู้ผิดหวัง และไม่กลับไปหากินที่นั่นอีกเลย

#นางจิญจมาณวิกา

อ่าน “อรรถกถา จุลลปทุมชาดกว่าด้วย การลงโทษหญิงชายทำชู้กัน”

#กุกกุฏชาดก

อ่าน “อรรถกถา กุกกุฏชาดกว่าด้วย พ้นศัตรูเพราะรู้เท่าทัน”

#ราธชาดก

อ่าน “ราธชาดก”

#ทุราชานชาดก

อ่าน “อรรถกถา ทุราชานชาดกว่าด้วย ภาวะของหญิงรู้ยาก”

#รุหกชาดก

อ่าน “รุหกชาดก”


Timeline
[00:28] นิทานพรรณนา “ก่อบาปเรื่อยไป เพราะโกหกไปเรื่อย”
[03:36] นิทานธรรมบท เรื่อง นางจิญจมาณวิกา
[16:02] กุกกุฏชาดก ว่าด้วยผลของการไม่เชื่อง่าย
[23:34] ราธชาดก ว่าด้วยพูดเพ้อเจ้อเพราะความเขลา
[33:41] ทุราชานชาดก ว่าด้วยภาวะของหญิงรู้ยาก
[47:58] รุหกชาดก ชาดกว่าด้วยรุหกะปุโรหิต