มีสติ สัมปชัญญะ อยู่ในศีล สมาธิ ปัญญา, ศีลคือ มีสติควบคุมทั้งกาย วาจา ใจ อาชีวะ รู้ประมาณในการบริโภค นอนยามเดียว, เพื่อให้ศีลเป็นไปด้วยสมาธิในที่สงัด เกิดปัญญาเห็นตามความเป็นจริง ไม่เที่ยงแม้แต่ กาย แม้แต่จิต, เกิดปัญญาปล่อยวางได้ นี่คือกิจที่ต้องทำ ให้ยิ่งๆขึ้นไป


Timestamp

[09:50] ก้าวแรกของสามัญญผล เริ่มจากหิริโอตตัปปะ
[12:30] ต้องมีกายสมาจารบริสุทธิ์ยิ่งขึ้นไป
[14:50] ต้องมีวจีสมาจารบริสุทธิ์ยิ่งขึ้นไป
[17:05] ต้องมีมโนสมาจารบริสุทธิ์ยิ่งขึ้นไป
[22:30] ต้องมีอาชีวะบริสุทธิ์ยิ่งขึ้นไป
[27:20] ต้องมีทวารอันคุ้มครองแล้วในอินทรีย์ทั้งหลายยิ่งขึ้นไป
[32:54] สติรู้ประมาณในบริโภค
[35:30] นอนยามเดียว
[40:15] เป็นผู้ประกอบด้วยสติสัมปชัญญะ รู้ตัวทั่วพร้อม
[44:18] เสพเสนาสนะอันสงัด เพื่อสมาธิ เกิดปัญญา
[51:50] ปฏิบัติให้ยิ่งขึ้นไปเพื่อปัญญาเห็นตามความเป็นจริง