พระโพธิสัตว์เกิดเป็นพญาช้างอาศัยอยู่ในป่าหิมพานต์ ในที่ไม่ไกลจากที่อยู่ของช้างมีนางนกไส้ตัวหนึ่งออกไข่อยู่ที่พื้นดินใกล้ทางเดินของพญาช้าง ในรังนั้นมีลูกนกน้อยหลายตัว วันหนึ่งพญาช้างนำบริวารหากินจนไปถึงที่นั้น นางนกไส้กลัวว่าจะเหยียบลูกน้อยจึงประคองปีกทั้งสองข้างอ้อนวอน พญาช้างทำตามคำขอร้องของนาง แล้วกล่าวเตือนถึงช้างเกเรเชือกหนึ่ง แต่ไม่นานนักเจ้าช้างนั้นก็เดินเข้าไปกระทืบรังนกแหลกละเอียดแล้วเดินจากไป สร้างรอยแค้นในใจแก่แม่นกไส้มาก นางจึงบินไปขอความช่วยเหลือจากเหล่าสัตว์ สัตว์ทั้ง 4 ร่วมมือกันทำให้ช้างผู้มีกำลังกว่าถึงแก่ความพินาศได้ เหตุเพราะการจองเวรของคนคู่เวรทั้งหลาย ด้วยเหตุนี้จึงไม่ควรก่อเวรกับใคร ๆ แม้กับคนที่ไม่เป็นที่รัก

#ภิกษุชาวเมืองโกสัมพี

อ่าน “โกสัมพิยสูตร ว่าด้วยภิกษุชาวเมืองโกสัมพี”

#ลฏุกิกชาดก

อ่าน “อรรถกถา ลฏุกิกชาดกว่าด้วย คติของคนมีเวร”

#ทีฆาวุกุมาร

อ่าน “เรื่องทีฆาวุกุมาร”


Timeline
[00:39] นิทานพรรณนา “เมตตากรุณา”
[03:36] นิทานธรรมบท เรื่องภิกษุชาวเมืองโกสัมพี
[19:34] ลฏุกิกชาดก ชาดกว่าด้วยนางนกไส้
[34:34] นิทานชาดก ทีฆาวุกุมาร