พิจารณาว่านามรูปเกิดมาได้อย่างไร, จะเกิดนาม-รูป ได้ ก็ต้องมีวิญญาณ(การรับรู้)ซึ่งเป็นอาหารของนามรูป, วิญญาณจะเกิดได้ ก็ต้องใช้นาม-รูป ในการก้าวลง, ทั้งสองอาศัยกันและกัน, วิญญาณเกิดได้จากความเพลิน พอใจ เกิดวิญญาณแล้วก็เป็นอาหารให้นาม รูปเติบโต วนไปอยู่ในวัฏสงสาร, หากแต่เมื่อเรามีสติ มีสมาธิ ทำในใจโดยแยบคาย, จะเห็นว่าต้นตอของทุกสิ่งคืออวิชชา เรามีหน้าที่ต้องขุดรากของอวิชชาออกให้หมด ด้วยการมองเห็นสิ่งต่างๆ แม้รวมถึงวิญญาณ นามรูป ด้วยความเป็นจริง ไม่เที่ยง ไม่มีตัวตน เพื่อความอยู่เหนือ วิมุติ คือ ความพ้นจากทุกข์ทั้งปวง


Timestamp

[01:24] พิจารณารูป-นาม กาย-ใจ
[28:43] นาม-รูป ก็ตั้งอยู่เป็นธรรมดา ธัมมัฏฐิตตา
[29:07] เพราะมีนามรูป จึงมีวิญญาณ เพราะมีวิญญาณจึงมีนาม-รูป
[35:17] จิตปักลง เกิดความเพลิน อโยนิโสมนสิการ ไม่แยบคาย
[43:35] ขุดรากของอวิชชา ไม่เกิดอนุสัย
[51:53] เห็นตามความเป็นจริง ไม่เที่ยง ไม่มีตัวตน จิตวิมุติ พ้น