พระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์เกิดในตระกูลพราหมณ์ ครั้นเจริญวัยสำเร็จวิชาเป็นอาจารย์ทิศาปาโมกข์ สอนมนต์แก่มาณพทั้งหลาย เมื่อเรียนจบเหล่ามาณพเกิดความทะนงว่าตนรู้เท่าอาจารย์ จึงดูหมิ่นในอาจารย์ของตน โดยกล่าวประสงค์จะดูหมิ่นอาจารย์จึงพูดว่า ต้นไม้นี้ไม่มีแก่น อาจารย์จึงได้สอบถามคำถามแก่มาณพทั้งหลายว่า กาลย่อมกินสัตว์ทั้งปวงกับทั้งตัวเองด้วย ก็ผู้ใดกินกาล หากแต่เหล่ามาณพกลับไม่สามารถตอบคำถามได้ว่าใครกันคือผู้ที่สามารถกินกาลเวลาได้

#มูลปริยายชาดก #ติรีติวัจฉชาดก

อ่าน “อรรถกถา มูลปริยายชาดกว่าด้วย กาลเวลากินสัตว์พร้อมทั้งตัวเอง”

อ่าน “อรรถกถา ติรีติวัจฉชาดกว่าด้วย ควรบูชาผู้มีพระคุณ”


Timeline
[00:46] นิทานพรรณนา “ผู้กลืนกินกาลเวลา”
[04:42] มูลปริยายชาดก ว่าด้วยกาลเวลากินสัตว์พร้อมทั้งตัวเอง
[39:34] ติรีติวัจฉชาดก ว่าด้วยควรบูชาผู้มีพระคุณ